ეკლესიის აკუსტიკა

ეკლესიის აკუსტიკა სრულიად განსხვავებული სამყაროა, რადგან ასეთი სივრცეები ისტორიულად ბუნებრივი რევერბერაციისა და სულიერი ატმოსფეროს შესაქმნელად იგეგმებოდა. მაღალი ჭერი, ქვის ზედაპირები, გუმბათები და დიდი მოცულობა ხმას ხანგრძლივად ინარჩუნებს, რაც ქმნის სივრცის სიღრმისა შეგრძნებას. სწორედ ამიტომ ეკლესიაში გალობა ხშირად განსაკუთრებულად ფართო და მდიდარი ჟღერადობით ისმის.

თუმცა თანამედროვე გახმოვანებისას ეს დიდი გამოწვევაც ხდება. ზედმეტმა რევერბერაციამ შეიძლება მეტყველება თითქმის გაუგებარი გახადოს. განსაკუთრებით რთულია:

არეკვლების კონტროლი,
ხანგრძლივი RT60,
Flutter Echo,
დაბალი სიხშირეების დაგროვება,
delayed reflections.

მაგალითად, ქვის გუმბათიან ეკლესიებში ხმა შეიძლება რამდენიმე წამითაც კი დარჩეს სივრცეში, რის გამოც სიტყვები ერთმანეთს ერწყმის.

ასეთ სივრცეებში აკუსტიკური დამუშავება ძალიან ფრთხილად ხდება, რადგან ისტორიული და ვიზუალური არქიტექტურის შეცვლა ხშირად შეუძლებელია. ამიტომ გამოიყენება:

ფარული აკუსტიკური პანელები,
დიფუზიური ზედაპირები,
რბილი ავეჯი ან ტექსტილი,
მიმართულებითი გახმოვანება.

აპარატურული ნაწილი ეკლესიაში განსაკუთრებულად დამოკიდებულია მეტყველების გასაგებობაზე. ხშირად გამოიყენება:

column array სისტემები,
beam steering loudspeaker-ები,
distributed speaker systems,
delay alignment.

Column array სისტემები პოპულარულია იმიტომ, რომ:

ვერტიკალურად ვიწრო დაფარვა აქვს,
ნაკლებ ენერგიას აგზავნის ჭერისკენ,
ამცირებს რევერბერაციის დაგროვებას,
ზრდის სიტყვის გასაგებობას.

გალობისა და ორგანის მუსიკისთვის ხშირად საჭიროა ფართო და ბუნებრივი სიხშირული დიაპაზონი, ამიტომ სისტემები სპეციალურად ტიუნდება, რომ სივრცის ბუნებრივი აკუსტიკა სრულად არ „მოკლას“. თანამედროვე DSP პროცესორები აკონტროლებს: