კინოთეატრი

კინოთეატრის აკუსტიკა მთლიანად ემოციურ გამოცდილებაზეა აგებული. სივრცემ უნდა შეძლოს ერთდროულად:

• მკაფიო დიალოგი,
• ძლიერი დაბალი სიხშირეები,
• სივრცითი ეფექტები,
• დიდი დინამიკური დიაპაზონი.

თუ რევერბერაცია ზედმეტია, დიალოგი ბუნდოვანი ხდება; თუ სივრცე ზედმეტად „მკვდარია“, ფილმი ემოციურ სიღრმეს კარგავს.

ამიტომ კინოთეატრებში აკუსტიკა ძალიან ზუსტად იგეგმება — კონტროლდება early reflections, გვერდითი არეკვლები, ბასის დაგროვება და immersion effect.

აპარატურულად გამოიყენება მრავალარხიანი surround სისტემები, dedicated LFE საბუფერები და cinema processor-ები. ცენტრალური არხი განსაკუთრებულად მნიშვნელოვანია, რადგან დიალოგის ძირითადი ნაწილი სწორედ აქ გადის. თანამედროვე immersive სისტემები უკვე სივრცეში მოძრავი ხმის ეფექტებსაც ქმნის.